Pomiar podciśnienia i metodyka wnioskowania

Pomiar podciśnienia i metodyka wnioskowania

Stan szczelności tłoków i cylindrów oraz zaworów i układu ssącego można ocenie na podstawie pomiaru podciśnienia w rurze ssącej. W tym celu podłącza się p od ciśnieniomierz za pomocą przewodu elastycznego i specjalnej końcówki do rury ssącej. Jeżeli podciśnienie zmierzone podczas pracy silnika na biegu jałowym. wynosi 430 – 530 mm sł.Hg i stopniowo wzrasta w miarę zwiększania prędkości obrotowej wału korbowego, to stan silnika jest zadowalający. Znacznie obniżona wielkość podciśnienia, z małymi wahaniami, wskazuje na nieszczelność układu ssącego, pierścieni tłokowych lub niewłaściwy kąt wtrysku (zapłonu). W przypadku prawidłowej wartości podciśnienia, ale dużych jego wahaniach w granicach do 200 mm sł.Hg, występuje nieszczelność pojedynczych zaworów lub osłabienie sprężyn zaworowych. W diagnostyce silników wyróżnia się dwa etapy: – przeprowadzenie czynności kontrolno-pomiarowych na silniku za pomocą odpowiednich przyrządów pomiarowych, -przeprowadzenie prawidłowego wnioskowania na podstawie uzyskanych wyników obserwacji i pomiarów.

Pomiar przedmuchu gazów do skrzyni korbowej

Wskutek nieszczelności w połączeniu cylindra, tłoka i pierścienia część gazów spalinowych, powietrza i mieszanki paliwowo-powietrznej przedostaje się do skrzynki korbowej. W miarę zużycia gładzi cylindrowej tłoka i pierścieni tłokowych zwiększa się ilość wydostających się gazów spalinowych. Przedmuch spalin podnosi temperaturę w skrzyni korbowej, pogarsza własności oleju silnikowego i staje się przyczyną korozji elementów układu korbowego. Wynika to z wysokiej temperatury spalin oraz z zawartości dużej ilości pary wodnej i siarki w spalinach. Podczas prób diagnostycznych mierzy się przedmuch spalin w skrzyni korbowej. Na podstawie pomiaru można określić stan zużycia połączenia tłoka, cylindra i pierścienia. Do pomiaru przedmuchu używa się specjalnego przyrządu zwanego przedmuchomierzem. Przyrząd ten zakłada się zwykle na wlewie oleju silnikowego. Może być do tego celu użyty również licznik gazowy. Przed dokonaniem pomiarów konieczne jest uszczelnienie skrzyni korbowej przez założenie korków do otworu wskaźnika poziomu oleju oraz do otworu odpowietrzania.

Tags: ciśnienie, gaz, pomiar, przedmuch, skrzynia, wtrysk, zapłon

Kategoria: Mechanika

Osłuchanie silnika i pomiar ciśnienia sprężania

Osłuchanie silnika

Zużycia i niedomagania objawiają się między innymi odgłosami – stukami pracy mechanizmów. W celu wykrycia tych nienormalnych odgłosów pracy elementów i mechanizmów stosuje się osłuchanie silnika uzbrojonym uchem. Silnik osłuchuje się. za pomocą specjalnego przyrządu – stetoskopu. W ostateczności można się posłużyć nawet drewnianym prętem, ale uzyskuje się wówczas gorsze wyniki. Stetoskop składa się z trzpienia dotykowego, membrany, przewodów gumowych i końcówek ebonitowych. Podczas osłuchania trzpień dotykowy przykłada się do korpusu silnika, a końcówki wkłada się do uszu. Stuki lub szmery w postaci fal dźwiękowych są przekazywane przez trzpień do membrany, a stamtąd poprzez przewody gumowe do końcówek i do uszu osłuchującego. Istotne znaczenie dla wykrycia i zlokalizowania stuków ma dobranie właściwego miejsca dotyku stetoskopem. W związku z tym na silniku rozróżnia się obszary osłuchania, do których należy przykładać stetoskop. Podczas osłuchania powinno się przykładać stetoskop do rozmaitych punktów obszaru, aż do chwili gdy badany stuk (hałas) stanie się najwyraźniejszy.

Pomiar ciśnienia sprężania

Celem pomiaru ciśnienia sprężania jest ustalenie stopnia szczelności przestrzeni w cylindrze zamkniętej tłokiem wraz z pierścieniami oraz zaworami i uszczelką głowicy. Pomiary przeprowadza się za pomocą manometru o zakresie do 60 kG/cm2 dla silników wtryskowych i do 10 kG/cm2 dla silników z zapłonem iskrowym. Manometr z odpowiednio dostosowaną końcówką podłącza się do głowicy w miejsce wtryskiwacza lub świecy zapłonowej . Na czas pomiaru wtryskiwacze (a w silnikach gaźnikowych świece zapłonowe) powinny być wykręcone ze wszystkich cylindrów. Zapobiega się tym samym szybkiemu wyładowaniu akumulatora i umożliwia się zwiększenie liczby obrotów wału korbowego, gdyż silnik stawia wtedy mniejszy opór. Silnik przed dokonaniem pomiaru powinien być nagrzany do temperatury 50 – 70°C. Z kolei wał korbowy wprawia się. w ruch obrotowy za pomocą rozrusznika i odczytuje przy tym wskazania manometru. Ciśnienie mierzy się; kolejno na poszczególnych cylindrach 2 do 3 razy. W silnikach wtryskowych przy obrotach wału korbowego w granicach 200
-300 obr./min. ciśnienie sprężania powinno wynosić co najmniej 20 – 30 kG/cm2. Jeżeli ciśnienie spadnie poniżej 20% wartości nominalnej to szczelność jest niedostateczna. W silnikach gaźnikowych ciśnienie sprężania waha się w granicach 6 – 8,5 kG/cm2.

Tags: ciśnienie, cylinder, głowica, pomiar, silnik, sprężanie, stetoskop, szczelność, uszczelka

Kategoria: Mechanika

Mechanik samochodowy, a jego córka

Mechanik samochodowy

Mechanik samochodowy to zawód, w jakim najczęściej pracują mężczyźni. Rzadko zdarza się, by mechanikiem była kobieta. Mechanik samochodowy naprawia samochody. Ma swój warsztat domowy zazwyczaj, a którym uwielbia majsterkować. Przyjmuje w nim czasem klientów, ale może pracować też w większej firmie warsztatowej, a w domu tylko dorabiać albo siedzieć w garażu z samochodem z miłości do niego. Pamiętam tatę, ilekroć pojawia się w myślach termin mechanik samochodowy. Tata nigdy nie był zawodowym mechanikiem, znaczy się nie kształcił się w tym kierunku. To było jego hobby, bo z wykształcenia był tokarzem – cokolwiek oznacza ten zawód, bo do dziś nie mogę pojąc jego istoty. Tata uwielbiał godzinami spędzać wolny czas przy naprawie samochodów czy to wujka, czy kolegi, czy własnego, który wiecznie się psuł, jakby na złość, a może i na szczęście dla taty, bo miał zawsze co robić. Po takim wieczorze wracał zawsze cały wysmarowany jakąś smołą i śmierdzący, ale ja lubiłam ten zapach. Zresztą do dziś uwielbiam zapach benzyny – jakkolwiek by się to dziwne nie wydawało.

Córka mechanika

Cóż, jestem przecież w końcu córką mechanika. Mogę Lubic zapachy związane z samochodami. Nie lubiłam natomiast nigdy, jak czas, jaki tata poświęcał w garażu dla samochodu przekładał się na brak spędzania tego czasu z nami, małymi jego dziećmi. I nie lubiłam też, gdy spotkania przy pracy rzekomo nad samochodem z wujkiem lub znajomymi kończyły się w garażu alkoholową imprezą. Często wymykałam się z domu, by sprawdzić, jak tato jest już zaprawiony, ale rzadko udawało mi się złapać wszystkich na gorącym uczynku, b trudno otwierały się drzwi do garażu i zanim zdążyłam to zrobić, wujkowie z tatą zdążyli już schować flaszkę. Rzadko moje polowania kończyły się owocnie. Pamiętam jeszcze jedną sytuację, o której nie mogę zapomnieć. Padał wówczas deszcz, wracaliśmy z tatą od jakiegoś taty znajomego. Oczywiście tata się zasiedział, ja chciałam zdążyć przed burzą, ale nie tata zawsze wiedział lepiej i nie można było podważać jego głosu. Wyjechaliśmy późno, a ulewa była naprawdę duża. I złapaliśmy kapcia.

Tags: benzyna, córka, diagnostyka, mechanik, samochodowy, warsztat, zapach

Kategoria: Bez kategorii

Charakterystyka silnika

Charakterystyka silnika

Charakterystyką silnika nazywa się przedstawioną wykreślnie zależność wskaźnika (lub wskaźników) pracy od innego wskaźnika lub czynnika wpływającego na pracę silnika. Charakterystyki służą do oceny właściwości dynamicznych i ekonomicznych silników w różnych warunkach ich pracy oraz informują o zakresach stosowania silników. Charakterystyki wykreśla się na podstawie danych uzyskanych z pomiarów. Przybliżoną charakterystykę projektowanego silnika można sporządzać na podstawie obliczeń. Konstruktor lub prowadzący badania mogą wpłynąć na właściwości projektowanego silnika poprzez czynniki określające przebieg zmian, czyli przez właściwy dobór parametrów rozrządu (przekrojów zaworów, kątów otwarcia zaworów, zarysu krzywki itp.), wymiarów i kształtów układu dolotowego i wylotowego oraz poprzez odpowiedni dobór i regulację urządzeń zasilania paliwem. Jest to proces przerywany, dzięki czemu nie ma obawy przekroczenia dopuszczalnego poziomu temperatur – nie musimy, więc się martwić o bezpieczeństwo.

Charakterystyki w funkcji prędkości obrotowej

Charakterystyki w funkcji prędkości obrotowej są szczególnie przydatne do oceny tych silników, które pracują ze zmiennymi prędkościami obrotowymi, a mianowicie: silników samochodowych, kolejowych, lotniczych, okrętowych itp. Do tej grupy należą charakterystyki przedstawiające zmiany mocy użytecznej Ne, momentu obrotowego M”, średniego ciśnienia użytecznego pe, a ponadto godzinowego Ge oraz jednostkowego ge zużycia paliwa w zależności od zmian prędkości obrotowej n wału korbowego silnika. Charakterystyka zewnętrzna (charakterystyka pełnej mocy) przedstawia wykreślnie zależność Ne, M0,pe, Ge oraz ge od prędkości obrotowej silnika przy największym otwarciu urządzeń zasilających i regulacji – ustalonych przez wytwórcę silnika. Zmiany M” oraz pe przedstawia ta sama krzywa przy różnych podziałkach dla rzędnych wykresu. Moment obrotowy otrzymuje się bezpośrednio z pomiaru, a średnie ciśnienie użyteczne oblicza się ze wzoru. Powoduje to przesuwanie się maksimum krzywych pe (a także krzywych Ne) w kierunku mniejszych n.

Tags: auto, dobór, obrotowa, paliwo, prędkość, samochód, silnik, tempteratura

Kategoria: Mechanika

Twój pierwszy samochód. Nie od razu na wyścigi!

Nabycie pierwszego samochodu zazwyczaj idzie w parze ze zrobieniem prawa jazdy. W tym wypadku nie ma się co oszukiwać, w drogie auto lepiej nie inwestować. Nawet jeśli udało nam się zdać egzamin praktyczny za pierwszym razem, doświadczenie mamy bliskie zeru. A przyjdzie nam się mierzyć z poważna jazdą i pasażer wcale nie będzie miał pod nogami drugiego sprzęgła i hamulca, żeby w razie czego ratować sytuację. Pozostaniemy na drodze sami, sami będziemy jeździć i parkować. Możemy najbardziej na świecie wierzyć we własne umiejętności, ale powinniśmy też brać pod uwagę takie rzeczy, jak stłuczki. Dlatego najlepszym samochodem dla początkującego kierowcy, będzie coś w miarę bezpiecznego, ale o pewnym już stażu i za nieduże pieniądze. Słowem samochód, który nie żal będzie porysować lub nawet rozbić. Kiedy już odpowiedni pojazd nabędziemy, koniecznie powinniśmy go oznaczyć zielonym listkiem. Być może nie jest on powodem do dumy i czasami wywołuje niewybredne żarty doświadczonych kierowców, ale zawsze choć trochę pomaga nam bezpiecznie jeździć.

Wyścigi formuły 1 niewątpliwie są fascynującym sportem. Nie ma się jednak co oszukiwać, najbardziej fascynujący jest on po prostu dla tych, którzy biorą w nim udział. Samo oglądanie relacji z wyścigów, mimo dynamiki, jaka panuje na torze jest dość nudną rozrywką. Kilkadziesiąt okrążeń na torze, z samego oglądania w ogóle trudno się połapać o co chodzi. Gdyby nie tablica z informacjami poniżej, kompletnie nie wiadomo by było co tak naprawdę się widzi. Oczywiście na otarcie łez zostaje kibicowanie swojemu ulubionemu zawodnikowi, w przypadku Polaków najpewniej będzie to Robert Kubica. Niestety patrząc na tor nawet nie bardzo mamy pojęcie, w którym samochodzie tenże jedzie, ale nic to dzielnie wytrzymamy do końca, bo jest szansa, że być może poinformuje nas o tym komentator. Cóż, jak widać do kibicowania ten sport nadaje się średnio, niemniej o swoim reprezentancie trzeba pamiętać zawsze. Jeśli jednak chce się jakichś prawdziwych emocji, można się po prostu wybrać na tor gokartowy, niby to nie to samo, ale zawsze coś.

Tags: pierwszy samochód, prawo jazdy, Rober Kubica, samochód, sport, wyścigi formuły 1, zielony listek

Kategoria: Bez kategorii

Samochód dla kobiety i Indywidualizacja

Samochód jest bardzo ważnym atrybutem dla mężczyzny i musi coś mówić o swoim właścicielu. W przypadku kobiet jest podobnie, one też lubią, gdy samochód, tak samo jak buty i torebka, jest idealnie dopasowany. Dlatego, jeśli kobieta kupuje auto dla siebie oprócz czynników technicznych, weźmie też pod uwagę takie kwestie jak kolor, wyposażenie czy wielkość. Prawdopodobnie to, co większość mężczyzn uznałaby za drugorzędne, ona uzna za ważne. Rozważy też funkcjonalność pojazdu pod względem jej potrzeb. Jeśli jest panią domu, która często robi zakupy i zabiera ze sobą dziecko lub dzieci, rozważy większe auto, ze stosownym bagażnikiem. Gdy jednak jest pracującą kobietą interesu prawdopodobnie ograniczy się do małego, ale zgrabnego samochodu, który świetnie nadaje się zarówno do jazdy w mieście, jak i do dłuższych tras. Niestety kobiety rzadko interesują się szczegółowo takimi zagadnieniami, jak paliwo czy pojemność silnika. Dlatego po tak poważny zakup powinny się wybrać z kimś, kto się na tym zna.

Samochody to po prostu masowa produkcja. Modeli jest wiele, ale egzemplarze najczęściej nie różnią się między sobą szczególnie. Dlatego niektórzy ludzie maja potrzebę indywidualizowania posiadanych pojazdów. Najczęściej jest to związane po prostu z ekspresją ich osobowości. Niektórzy z zacięciem gangsterskim chętnie okleją maskę swojego samochodu naklejkami imitującymi dziury po kulach lub płomienie. Inni natomiast posuną się znacznie dalej i w ogóle poddadzą swoje auto tuningowi, nadając mu nie tylko oryginalność, ale i sportowy charakter. Nastolatki z kolei chętnie zażyczą sobie różowej karoserii lub motywów kwiatowych na drzwiach, a na dodatek futrzastych pokrowców na fotele. Czasami takie indywidualne zamówienie można złożyć w salonie samochodowym, wówczas można dostać na przykład karoserię z konkretnym motywem lub wybrany design wewnątrz wozu. Częściej jednak zmian właściciele dokonują osobiście. W takich modyfikacjach nie ma nic złego, o ile tylko służą dobremu samopoczuciu właściciela pojazdu i nie zagrażają bezpieczeństwu innych użytkowników dróg.

Tags: karoseria, kobieta, kolor, oryginalność, samochód, tuning, wyposażenie

Kategoria: bezpieczeństwo

Zabawki dużych i małych chłopców :)

W każdym mężczyźnie drzemie mały chłopiec i to właśnie o tym małym chłopcu myślą producenci samochodów. To dla niego w samochodzie jest większość atrakcji i gadżetów. Tak prozaiczne rzeczy, jak moc silnika, wspomaganie kierownicy czy poduszki powietrzne przy zakupie nowego samochodu interesują mężczyznę. Natomiast dla chłopca przewidziano raczej detale, bez których samochód mógłby spokojnie funkcjonować. Na początek może być imponujący sprzęt grający, najlepiej taki, który dobrze widać i słychać. Chłopiec zainteresuje się też takimi detalami jak stylowe alufelgi i błyszcząca rura wydechowa. Chętnie też weźmie pod uwagę szczególnie męskie fotele i naprawdę gadżeciarskie lampy. Co tam szczegóły, jeśli cały samochód wygląda dostatecznie imponująco, to i na taki może się skusić. Nawet jeśli klimat absolutnie nie wskazuje na to, by kabriolet był odpowiednim samochodem do jazdy w tym kraju lub gdy jeździ głównie po mieście, gotów jest zdecydować się wóz terenowy, o ile oczywiście ten w sposób dostateczny podkreśli jego osobowość.

Dzieci, a szczególnie chłopców od samego początku uczy się miłości do motoryzacji. Chłopcu różnej maści samochody chętnie kupują rodzice, ale na ten pomysł równie często wpada rodzina i znajomi, którzy przychodzą w odwiedziny. W związku z takim stanem rzeczy trudno się spodziewać, że chłopiec nie pokocha samochodów. Mimo tego, że sam w swoim pokoiku posiada wyłącznie małe pojazdy, niewątpliwie bardzo się cieszy, gdy ma okazję przejechać się z rodzicami własnym autem. Poza tym im dziecko większe, tym większe możliwości, oczywiście do posiadania prawa jazdy i własnego samochodu jest dość daleko, ale to nie znaczy, że pasji motoryzacyjnej nie można kontynuować. Na początek można nabyć chodzik w kształcie samochodu. Później, jeśli oczywiście chłopiec nadal będzie uważał samochody za interesujące można kupić miniaturkę samochodu, którą będzie mógł jeździć na przykład po podwórku czy w parku. Taka zabawka już do najtańszych nie należy, ale z pewnością ma szanse stać się ulubioną zabawką latorośli.

Tags: chłopcy, chłopiec, dzieci, mężczyzna, osobowość, samochód, samochody, samochodziki

Kategoria: bezpieczeństwo, motocykliści

Niebezpieczeństwo? Kobieta czy raczej mężczyzna?

Stereotyp mówi, że kobiety na drodze należy się wystrzegać z równą starannością, co kontaktów z szatanem. Zdaniem męskiej części zmotoryzowanych kobieta na drodze stanowi po prostu najzwyklejsze w świecie zagrożenie, nie zna przepisów, nie panuje nad samochodem, a w dodatku bezczelnie poprawia makijaż na światłach. Niestety przeprowadzone badania zadają kłam takim opiniom. Kobiet okazują się bowiem, nie tyle może lepszymi, co z pewnością ostrożniejszymi kierowcami, niż mężczyźni. Brawurowa jazda nie jest ich najmocniejszą stroną, raczej też starają się respektować przepisy ruchu drogowego. Dzięki temu również udaje im się, rzadziej niż mężczyznom, być sprawcami wypadków. Zatem kobiety asami ekstremalnej jazdy po prostu nie są, ale jak widać radzą sobie na drodze równie dobrze, co mężczyźni. W pewnych obszarach nawet lepiej, dzięki sceptycznemu stosunkowi do ryzyka udaje im się jeździć bezwypadkowo, choć faktem jest, że większość z nich ma problemy z manewrami precyzyjnymi, taki jak na przykład parkowanie.

Mężczyzna za kierownicą, zgodnie ze stereotypem, jest po prostu królem szos. Jeździ doskonale, bezpiecznie, dynamicznie i odpowiedzialnie. W dodatku nigdy się nie myli i w konfrontacji ze prowadzącą kobietą, zawsze wchodzi na tego mądrzejszego, bardziej doświadczonego, doskonale znającego przepisy ruchu drogowego i ogólnie tego, co to od początku miał rację. Niestety według badań niezupełnie tak to działa. Po pierwsze, i tu trzeba sprawiedliwie stwierdzić, mężczyźni czują się za kierownicą pewniej, a co za tym idzie, lepiej panują nad pojazdem i jeżdżą dynamiczniej, niż kobiety. Z drugiej jednak strony, w kwestii tej odpowiedzialności i bezpieczeństwa wypadają już znaczenie gorzej. Są bardziej skłonni do brawurowych zachowań. Chętnie pościgają się z kimś, kto próbuje ich wyprzedzać. Częściej zdarza im się z premedytacją łamać przepisy. Są również częściej sprawcami wypadku. W tej sprawie, nie wiadomo jednak czy z powodu niebezpiecznej jazdy czy też przez fakt, że jest ich po prostu więcej na drodze.

Tags: kierowca, kobieta, mężczyzna, odpowiedzialność, pojazd, samochód, zagrożenie

Kategoria: bezpieczeństwo

Motor a indywidualne potrzeby

Indywidualizacja

Każdy posiadacz motocykla jest inny i każdy chce tę inność jakoś zamanifestować. Stąd między innymi oryginalny wygląda zarówno właściciela, jak i jego maszyny. Motocyklista może zamanifestować swoją inność przez fryzurę, strój czy tatuaże. Ale motor? Co można z nim zrobić? Otóż wbrew pozorom bardzo wiele, tak samo jak każdy samochód da się poddać tuningowi, tak samo każdy motocykl można upiększyć zgodnie ze swoimi preferencjami. Najbardziej prozaiczny sposób to oryginalna farba, zdobienia, gadżety i skórzane dodatki. Bardziej zaawansowana forma to prawdziwe dzieła sztuki malowane na elementach motocykla. W tym wypadku jedynym ograniczeniem jest własna wyobraźnia i umiejętności wykonawcy malowidła. Stąd też na motocyklach można znaleźć niemal wszystko od pięknych kobiet, poprzez motyle, a skończywszy na greckich bogach. Każdy lubi być rozpoznawalny w tłumie, dlatego im bardziej oryginalny i wyszukany styl motocykla i jego właściciela tym lepiej. W końcu o to chodzi, by się wyróżniać i zrobić wrażenie na współtowarzyszach, a może także na kobiecie swojego życia.

Kobieta na motocyklu

Stereotyp uroczej panienki w minispódniczce i z blond włosami do pasa, towarzyszącej rubasznemu właścicielowi harley’a to już zdaje się przeszłość. Teraz kobiety częściej można spotkać w roli kierowców motocykli, a nie uroczych maskotek będących dodatkiem do maszyny i oryginalnej osobowości jej posiadacza. Wiele z motocyklistek świetnie zna się na motocyklach i równie dobrze na nich jeździ. Jest to dla nich takie samo hobby jak dla ich koleżanek gotowanie. Lubią to, potrafią i naprawdę je to cieszy, a to jest chyba najważniejsze. Chętnie pokazują w grupie swoje możliwości. Bywa, że wiążą się na stałe z mężczyzną, który ma podobne hobby. Później jeżdżą w dalekie podróże motocyklem po Europie. Z czasem swoją pasja zarażają również dzieci. Odbiegają od wizerunku matki Polki, ale właśnie to je cieszy i właśnie dlatego są w stanie pracować wytrwale cały rok, by potem móc wakacje spędzić w trasie na swojej maszynie, porozmawiać z innymi amatorami ekstremalnej jazdy, wymienić się doświadczeniami i  przeżyć nowe, wspaniałe przygody.

Tags: gadżet, harley, kierowca, kobieta

Kategoria: motocykliści

Subkultura – piraci drogowi

Piraci drogowi

Motocyklista to dla pozostałych użytkowników dróg niemal synonim pirata drogowego, który łamie wszelkie zasady. Stąd pewnie nazywanie ich „dawcami organów”. Z pozycji kierowcy samochodu w mieści trudno temu zaprzeczyć, motocyklista w pobliżu raczej nie napawa optymizmem. Trudno powiedzieć co zrobi, być może spróbuje ominąć korek i znaleźć lepsze wyjście i co wtedy? Trzeba na niego uważać, w końcu samemu ma się bezpieczną karoserię, a motocyklisty nie chroni praktycznie nic. No właśnie… trudno podejrzewać, że on sam nie jest tego świadomy albo, że każdy posiadacz motocyklu to potencjalny samobójca. Owszem zdarzają się ludzie, którzy nie powinni się w ogóle do motocykla zbliżać, a co dopiero go prowadzić, ale to jednak mniejszość. Reszta ma świadomość jakim pojazdem się porusza i chce to robić tak, aby nie stwarzać zagrożenia ani dla siebie ani dla innych kierowców. Dlatego widząc motocyklistę trzeba mieć do niego ograniczone zaufanie, jak do każdego innego użytkownika drogi, nie można go natomiast traktować ani jak kogoś kto zasługuje na potępienie ani też jak kogoś, komu wszystko wolno.

Subkultura

Motor jest jak religia, wyznacza pewne trendy, zachowania, jest sposobem na życie. Motocyklista to pewien typ człowieka, jest inny, tak samo jak inny jest goth czy punk. Tworzy wraz ze swoimi specyficzną kulturę, która ma swój język, ubiór, sposób zachowania, zwyczaje, a nawet własny kodeks etyczny. Wszystko to sprawia, że motocykliści stanowią pewną oryginalną subkulturę, w której w centrum uwagi są ich maszyny, to one są przedmiotem głównego zainteresowania i czegoś w rodzaju kultu. Siedząc na motocyklu widzi się ten świat zapewne inaczej, jak coś swojskiego, dom, przyjaciół. Jednak z zewnątrz ta kultura jest trochę dziwna, trochę straszna, budzi obawy, ale i ciekawość. Razem z tym motocyklem i całą jego otoczką jest obietnica wolności i niekończącej się przygody. Aby to zrozumieć nie wystarczy obserwować z boku, trzeba być wewnątrz, poczuć tę siłę i potencjał. Może nie warto pozostawać jedynie widzem, może te motocykle naprawdę mają duszę, może warto odkryć tę fascynującą tajemnicę. Czemu nie sprawdzić osobiście?

Tags: kierowca, motor, religia, ubezpieczenie

Kategoria: motocykliści